Collega’s… je vindt ze in alle maten en vormen. Groot, klein, mager, vrouwelijk, mannelijk, met grote voeten, lang haar,… Maar het belangrijkste is toch wel dat je ze graag hebt. Want het zijn uiteindelijk wel die collega’s waar je veel tijd mee doorbrengt. Samen in een vergadering, ‘s middags samen lunchen, het gezellig maken op een personeelsfeest,… Ga maar eens na hoeveel tijd je met ze doorbrengt.
En voor je het weet, zijn je collega’s ook vrienden. Heb je nieuwe schoenen of ben je naar de kapper geweest, zij zullen merken dat er iets veranderd is. (Als ze van het vrouwelijke geslacht zijn dan toch, de eerste man op de werkvloer die opmerkt dat je nieuwe laarzen aanhebt, moet volgens mij nog geboren worden.)
Maar wat gebeurt er als je van job verandert? Te vaak verlies je elkaar dan uit het oog. De plechtige beloftes die gemaakt zijn tijdens een -dronken- afscheidsfeestje, worden nadien niet altijd waargemaakt. Want jij vertrekt, maar jouw ex-collega’s blijven. En zij zullen nog steeds het hechte team vormen waar jij ooit deel van uitmaakte.
Dus met pijn in het hart neem ik binnenkort afscheid van mijn huidige collega’s. We zijn nog heel even dat fantastische team en die klik zal er altijd blijven. En als we een paar weken later nog eens samen een frisse pint gaan pakken, zullen we honderduit vertellen over alles wat er gebeurd is. En daarna worden die weken maanden, maar hopelijk worden het geen jaren.
Op 31 oktober verlaat ik mijn collega’s met het voornemen nog regelmatig af te spreken. Maar dat superteam? Dat zal nooit meer hetzelfde zijn.
C.
