Morgen is het weer zover: ik mag op sollicitatiegesprek. Maar vandaag begint de stress al. Wat doe ik aan? Ga ik voor mijn rode wollen kleedje of mijn paarse kleedje? Maar is een rood kleedje er nét niet een beetje over? Of zou ik toch maar een jeans dragen? Maar jeans is zo weer… jeans. En hoe moet ik mijn haar doen? Zou ik het los laten, of in een staart.
Maar niet alleen mijn outfit zorgt voor kriebels in de buik, ook de voorbereiding. Wat gaan ze vragen, en wat ga ik zeggen? Hoewel het toch al de tigste keer is dat ik word uitgenodigd voor een gesprek, heeft het nog niet geleid tot een contract. En dan stel je jezelf wel een paar vragen. Lag het aan de outfit of puur aan het gesprek?
Eén keer hebben ze mij niet weerhouden omdat ze dachten dat ‘de andere kandidaat beter in het team zou passen’. Maar waarop baseren ze zich dan? Misschien was het toen wél mijn outfit die té was, want over het algemeen was het een aangenaam gesprek. En eigenlijk heb ik altijd wel leuke gesprekken gehad, maar twee ervan eindigden met ‘Ik vind je een toffe kandidaat, maar hier eindigt het, want ik heb het gevoel dat dit niet dé job voor jou is’. En eerlijk, misschien waren het op het eerste zicht niet meteen de jobs waar ik naar op zoek ben, maar toch.
Anyway, het komende uur vind je mij dus voor mijn kleerkast, op zoek naar die perfecte outfit voor het perfecte gesprek. En wie weet, kies ik deze keer wél het juiste kleedje of de juiste broek.
C.
Als haar huidige collega kan ik zeggen dat ze – met haar opgewekte en bruisende persoonlijkheid – wél in eender welk team past. Fun verzekerd als collega, en kwaliteitsvol werk verzekerd voor werkgever = top combinatie!