‘Bilingue’, ‘tweetalig’, ‘perfecte kennis Nederlands, Frans en Engels’,…
Het zijn maar een paar van de vereisten die ik steeds weer tegenkom in mijn zoektocht naar een job. Je parle très bien le français, mais je suis sûre que je fais quelques erreurs quand j’écris des textes francophones. But how do I need to put that on my resume?
Momenteel staat er ‘zeer goed’ bij het begrijpen van Engels en Frans, en ‘goed’ bij het spreken en schrijven van die talen. Maar vergeleken met anderen vind ik mijn gesproken kennis beter dan goed. Maar om hier nu ‘zeer goed’ of ‘uitstekend’ te zetten… dat vind ik wat overdreven.
Ik heb een taalgevoel, no doubt about that, maar teksten in een andere taal zijn keer op keer een hele uitdaging. En eerlijk, hoe kan je nu van een Nederlandstalige copywriter verwachten dat ze zelf haar teksten foutloos naar het Frans vertaalt. Bestaat er dan niet zoiets als taalgevoel? Een Duitse auteur zal zonder twijfel ook moeite hebben met even leuke zinnen te maken in het Nederlands, ook al is ie tweetalig.
Anyway, zij vragen, ik draai. Daarom zit ik nu achter mijn computer, woordenboek in de aanslag, en vertalen maar die motivatiebrief. En die foutjes dat er misschien in zullen staan, zijn een bewijs dat ik zélf moeite heb gedaan om die brief te schrijven. And that ‘s what counts, doesn’t it?
C.
